Osteopathie is een manuele geneeswijze waarbij de osteopaat op zoek gaat naar de oorzaak van de klachten. Deze oorzaak ligt niet altijd of alleen in het pijnlijke gebied maar er kunnen ook andere plaatsen in het lichaam zijn die het klachtengebied beïnvloeden. Zo kan de oorzaak van rugpijn wel eens liggen in spanningen van de schedel, wervelkolom, voet of een niet goed werkende darm. Via allerlei verbindingen zoals zenuwbanen, de bloedbaan of langs mechanische weg kan het ene deel van het lichaam het andere deel beïnvloeden. In de osteopathie wordt een onderverdeling gemaakt in 3 delen: het bewegingsapparaat, de organen en de schedel. De osteopaat werkt aan deze delen op plaatsen waar sprake is van bewegingsbeperkingen.

Zelfgenezend vermogen

De osteopaat zal proberen de oorzaak van de klachten weg te nemen, zodat het lichaam in staat wordt gesteld zichzelf verder te herstellen en het zelfgenezend vermogen zijn werk te laten doen. Dit is de reden dat de behandelingen niet kort op elkaar volgen. In het begin zal er ongeveer 2 weken en later 4 tot 6 weken tussen de behandelingen worden gepland.  

Oorsprong

De grondlegger van de osteopathie was Andrew Taylor Still, een Amerikaanse arts.